2006/Feb/01

พี่เม่นสัญญากับฉันไว้ตั้งแต่ปีก่อนว่าจะพาไปพิชิตภูกระดึง แล้วพี่เม่นก็ทำตามสัญญาที่ได้ให้ไว้

:- )

ทันทีที่รู้ว่าจะได้ไป ฉันก็ตื่นเต้นล่วงหน้าซะหลายวัน .. ได้แต่ตื่นเต้น แต่ไม่ได้ฟิตร่างกาย กำลังไม่เคยออก ได้แต่กินกับกินและกิน ลองคิดดูเถิดว่า .. ฉันจะขึ้นภูไหวหรือไม่ !

เหล่าสมาชิกทั้งหมด 12 ชีวิต พร้อมหน้ากันที่หมอชิตใหม่เวลาสองทุ่มครึ่ง มีฉัน พี่เม่น พี่อรัญ อ้วน ต้อม ตูน เจน จุง กิ๊บ เก๋ หุย พี่แหม่ม .. ส่วนใหญ่คือเพื่อนที่ทำงานพี่เม่น ส่วนฉันโทร.หาเพื่อนฟิ .. she ไม่รับสาย อีกสักพักพี่เม่นบอกว่า she ส่ง sms มาบอกว่า sorry ไม่ไปด้วย .. เสียดายที่เพื่อนฟิไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกัน

รถที่นั่งขาไปเป็นรถ VIP เบาะกว้างนั่งสบาย ยังไม่เคยนั่งรถเบาะกว้างขนาดนี้มาก่อนเลย แต่พอขึ้นรถได้ไม่ทันไรฉันก็หลับตามสไตล์ อาจเป็นเพราะเหนื่อยจากการที่ไปช่วยถ่ายรูปตอนเช้าด้วย .. หลับบ้าง ตื่นบ้าง ได้แวะกินก๋วยเตี๋ยวตรงจุดพักรถ จากนั้นมารู้สึกตัวเต็มที่อีกทีก็ร้านเจ๊กิม ผานกเค้า ตอนตีห้า

พวกเราแวะล้างหน้าล้างตา กินข้าวเช้ากันที่ร้านเจ๊กิม พร้อมกับสั่งข้าวใส่ห่อเพื่อเป็นเสบียงระหว่างทาง จากนั้นนั่งรถสองแถวมุ่งหน้าสู่ภูกระดึง .. ลมเย็น เย็น พัดเข้ามาให้ได้หนาวเหน็บกัน ฉันได้แต่กระชับผ้าพันคอให้แน่นขึ้น เพื่อช่วยป้องกันกระแสลมเย็นที่พัดโชย

พอถึงตีนภู พี่เม่นจัดการติดต่อลูกหาบ คนที่เหลือเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตากันอีกรอบ ฉันเปลี่ยนเสื้อเพื่อจะได้ไม่ร้อนระหว่างปีนขึ้นภูกระดึง .. เพราะรู้ฤทธิ์ของความร้อนของภาคอีสานเป็นอย่างดีมาแล้ว .. กลางคืนหนาวจับจิต กลางวันร้อนจับใจ ฉันรู้จักคำ คำ นี้ พอสมควรทีเดียวเชียว

เมื่อจัดการชั่งของเสร็จสรรพ ลูกหาบบอกว่าของจะขึ้นไปถึงประมาณบ่ายสอง ถ่ายรูปกันเล็กน้อยในขณะที่ยังมีแรงกันอยู่ .. พวกเราเริ่มออกเดินทางพิชิตภูกระดึงกันเวลา 7.30 น. ของวันอาทิตย์ที่ 29 มกราคม 2549 .. วันหยุดตรุษจีนแบบนี้ คนจะเยอะมั้ยนะ

จากเริ่มต้นจนถึงปางกกคา .. เพียงเท่านั้นฉันก็เริ่มออกอาการเหนื่อยหอบ น้ำหนักตัวที่มากเท่ากับแรงโน้มถ่วงที่มากด้วยเช่นกัน .. ได้แต่แอบคิดในใจว่ารู้อย่างนี้ลดความอ้วนตั้งแต่ปีที่แล้วก็คงจะดี นึกอีกที ไม่ทันแล้วล่ะ !

-_-

จากปางกกคามุ่งหน้าสู่ซำแฮก .. ฉันก็แฮกแล้ว แฮกอีก จนไม่รู้จะแฮกยังไง .. หัวใจเต้นระรัวเหมือนจะหลุดออกจากร่างกายซะให้ได้ เริ่มเจ็บและปวดขา แถมมีอาการวิงเวียนคล้ายจะเป็นลม .. พี่เม่นบอกว่าทนอีกนิดเดียว อีกนิดเดียว แข็งใจหน่อย เดี๋ยวไปพักก้อนหินข้างหน้า .. พี่เม่นต้องพูดแบบนี้ตลอดทาง

ยังไม่ทันถึงครึ่งทาง .. ก็เหนื่อยมาก เหมือนกับอยากจะล้มตัวลงนอนกับพื้นตามประสาคนไม่เคยออกกำลังกาย .. ยังดีที่ซำแฮกมีร้านอาหาร ขายทั้งข้าว ทั้งน้ำ ทั้งขนม พวกเราแวะกันที่นั่นนานพอสมควร ถ่ายรูปบ้าง ดื่มน้ำบ้าง กินขนมแก้หิวบ้าง .. ฉันจัดการสปอนเซอร์ไปหนึ่งขวด กับขนมปังจากรถทัวร์อีกหนึ่งก้อน .. รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย

จากซำแฮกมุ่งหน้าสู่ซำบอนทางค่อนข้างราบ ไม่ทำให้เหนื่อยมากนัก อาการเหนื่อยและปวดขาของฉันค่อยทุเลาลง ช่วงนี้ฉันเริ่มยิ้มออก .. จริง จริงแล้ว คนที่เหนื่อยควรจะเป็นพี่เม่น เพราะถือทั้งเป้ตัวเองและเป้ฉัน ส่วนฉัน .. เอากล้องมาคล้องคอช่วงที่ต้องการถ่ายรูปเท่านั้นเอง

:-P

ระหว่างพักเหนื่อยที่ซำแคร่ เห็นลูกหาบหาบผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นมา ดูแล้วน่ากลัวมากกว่าน่าสบาย คนนั่งคงจะต้องนั่งเกร็งสุดชีวิต ส่วนลูกหาบก็คงจะเหนื่อยสุดชีวิตอย่างไม่ต้องพูดถึง .. ลำพังแต่เดินตัวเปล่า เปล่า ก็จะตายอยู่แล้ว แต่นี่ แบกคนอีกหนึ่งคนขึ้นมาด้วย ถึงจะหาบกันถึงสี่คนก็เถอะ

หนทางขึ้นภูกระดึงที่ว่ายากลำบากและเหน็ดเหนื่อยตลอดทางที่ผ่านมา ยังไม่ถึงขีดสุด จากซำกกโดนจนถึงหลังแปทำเอาเราแทบแย่ .. หัวใจเกือบจะหลุดออกมาข้างนอกจริง จริง

ทางลาดชัน ต้องปีนป่าย ยังดีที่บางจุดมีบันไดเหล็กไว้ให้ แต่ก็เสียวว่าจะพลัดตกบันไดเหลือเกิน เพราะทั้งแคบ ทั้งลื่น ด้วยความที่พื้นผิวเป็นเหล็กเนี่ยแหละ .. ต้องถือว่าเป็นโชคดีของเราจริง จริง ที่ตัดสินใจเดินทางพิชิตภูกระดึงกับพี่เม่น เพราะถ้าไปกับคนอื่นอาจโดนทิ้งตั้งแต่ซำแฮกแล้วก็เป็นได้ .. พี่เม่นคอยดูแลและช่วยเหลือตลอดเส้นทาง ตั้งแต่ก้าวแรกจนก้าวสุดท้าย .. คำที่ฉันพูดบ่อย คือ .. อีกไกลมั้ยกว่าจะถึง .. ส่วนคำที่เม่นตอบก็คือ อย่าไปคิด เดินไปเดี๋ยวก็ถึง

-_-

ก้าวแล้ว ก้าวเล่า ต้นขาเกร็งจนปวด ปีนป่ายไต่ก้อนหินขึ้นสู่ยอดภูกระดึง .. ร่างกายเหนื่อยและล้าราวจะบอกว่าไม่ไหวแล้ว แต่ใจที่ยังฮึดสู้สั่งให้ขาก้าวเดินต่อไป

บนยอดภูจะเป็นอย่างไร จะขึ้นไปถึงได้หรือไม่ .. โปรดติดตามตอนต่อไปวันพรุ่งนี้

:-P

eXTReMe Tracker

Comment

Comment:

Tweet


รอดูรูปพรุ่งนี้นะครับ


ไม่มีละน่าดู

#5 by IPman At 2006-02-01 16:35,
อยากไปครั้งที่ 2 จังเลยค่ะ
คิดถึงภูกระดึง
#4 by babypowder At 2006-02-01 14:17,
ลองไปอีกสักครั้งนะครับ...รับรองมีครั้งที่ 3 แน่
#3 by สุดหล่อแมน At 2006-02-01 13:58,
ไปมาเหมือนกันเลยครับ...
ตอนนี้ผมยังไม่หาย ปวดขา เลย..แล้วคุณ พีชล่ะ..

โห พี่เม่นนี่สุดยอดน่ารักเลย..เนอะ
ผมเห็นมีบางคู่ทะเลาะกันก็มี...
#2 by kemkem At 2006-02-01 13:51,
แหม.. นี่ถ้ามีรูปด้วยคงอ่านสนุกขึ้นเยอะเลยนะครับคุณพีช ... อยากดูรูปครับ

จะมาติดตามต่อนะครับ สนุกเหมือนได้ไปเองเลยทีเดียวครับผม

PeAcH_a_Ja
View full profile