2006/Mar/10

ไปดู Munich มาชาตินึงแล้ว

แต่ยังไม่ได้เขียนถึง

เพราะไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไงดี

ความรู้สึกหลายอย่างมันประดังประเด

ก่อนอื่นต้องขอชมว่าอุปกรณ์ประกอบเยี่ยมมาก

เพราะทุกอย่างดูตรงยุคตรงสมัยไปซะหมด

ทั้งเสื้อผ้าหน้าผม ตึกรามบ้านช่อง

รวมไปถึงรถยนต์สวย สวย ในยุคนั้น

ที่ทำให้ฉันเห็นแล้วถึงกับน้ำลายหยดติ๋ง ติ๋ง

ต่อมา ต้องขอบอกว่าที่มาเขียนถึง Munich ในวันนี้

เพราะ หมดมุข บวกกับเพราะคุณ สุดหล่อแมน

เคยอ่าน entry ใน blog ของคุณสุดหล่อแมน

ที่เขียนถึง Munich มาพักใหญ่แล้ว

แต่วันนี้ได้ไปอ่านอีกทีในเว็บบอร์ดหนึ่ง

แล้วก็คันไม้คันมือร่วมวิจารณ์ในประเด็นเกี่ยวกับ

บ้าน

เพราะประโยคเด็ดจากหนังนั่นเอง

ที่ฝังใจมาตั้งแต่วันที่ได้ดู

จนกระทั่ง .. มาอ่านอีกครั้งในวันนี้

ทำให้อดที่จะเจ๋อเสนอความคิดเห็นไม่ได้

ท่อนนึงที่คุณ สุดหล่อแมน ได้เขียนไว้ใน entry

ฉากที่ พีค ที่สุดสำหรับหนัง(โดยส่วนตัวผมนะครับ)

คงเป็นตอนที่กลุ่มของ เอริค บาน่า

มาเจอกับกลุ่มของผู้ก่อการร้ายโดยบังเอิญ

และก็มีบทสนทนาที่ผมอยากขอปรบมือให้คนเขียนบทเสียเหลือเกิน


พระเอกถามผู้ก่อการร้ายว่าที่คุณทำมาทั้งหมดเพื่ออะไร ??

และถามต่อว่า อยากจะได้ไปทำไม

อีกฝ่ายตอบว่า เพื่อผืนแผ่นดิน เพื่อดินแดน เพื่อบ้าน


พระเอกถามว่าแผ่นดินที่แห้งแล้งนี่นะ ปลูกอะไรก็ไม่ขึ้น

คิดว่ามีประโยชน์กับลูกหลานเหรอ ไม่ลองไปหาที่อื่น

ไปแสวงโชคดีกว่า ทำมาค้าขายอยู่นิวยอร์คอยู่ประเทศไหนก็ได้

ไม่เห็นต้องยึดติดว่าต้องเป็นที่ "ตรงนั้น" หรือตรงนี้

อีกฝ่ายตอบว่า

"ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้านเหมือนแผ่นดินที่คุณเกิดขึ้นมาหรอก"

ที่ต้องอ้างอิง เพราะประทับใจในประโยคเดียวกัน

แต่คนความจำสั้นอย่างฉัน .. ลืมไปแล้วเรียบร้อย !

คำตอบของฉัน ที่แสดงความคิดเห็นพื้น พื้น

ตามประสาคนที่มันสมองระดับพื้น พื้น ตอบไปว่า

"บ้าน" .. ไม่ใช่แค่สิ่งปลูกสร้าง
แต่ .. "บ้าน" .. หมายถึงสมาชิกที่อยู่ในบ้าน

ที่อยู่กันด้วยความรัก ความผูกพัน

ถ้าจะถามว่า

ทำไมชาวปาเลสไตน์ถึงได้อยากมี "บ้าน" เป็นของตัวเองนัก
ก็คงจะตอบได้ว่า (ตอบเองซะงั้น)

เพราะอยากมีที่ไหนสักที่ ที่เป็นศูนย์รวมของจิตใจ ..

เป็นที่พักพิงยามอ่อนล้า .. เป็นแรงบันดาลใจให้สู้ต่อ ..

ไม่ต้องเร่ร่อน และรู้สึกท้อยามไร้ที่พักพิง

มนุษย์ทุกคนย่อมอยากมีที่พักพิงทางจิตใจมิใช่หรือ ??
ไม่เช่นนั้น .. คงจะไม่ "สร้าง" อะไรหลาย ๆ อย่างขึ้นมา ..

รวมถึง "จินตนาการ"

คงจะเป็นการยาก ในการที่จะแย่ง "บ้าน" กับใครสักคน หรือหลายคน
แต่คงจะดีไม่น้อย .. ถ้าคนในสังคม "แบ่งปัน"

และอยู่ร่วม "บ้าน" เดียวกันอย่างมีความสุข

และเมื่อคิดต่อไปเรื่อย เรื่อย

ฉันอดคิดไม่ได้ว่า

มนุษย์เราก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกับสัตว์อื่น

ที่มีพฤติกรรม หวงถิ่น

ถ้ามีใครหน้าไหนโผล่เข้ามาในถิ่นของเรา

เราก็มันจะแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ

ทว่า .. เราเป็นเจ้าของแผ่นดินนั้นจริงหรือ ?

ทุกวันนี้ฉันยังคงไม่ค่อยเข้าใจนัก

อาจเป็นเพราะสติปัญญาต้อยต่ำจนเกินไป

เกินกว่าที่จะคิดได้ว่า .. ทำไมเราต้องมี ถิ่น เป็นของตนเอง

อาจเป็นเพราะเหตุผลอย่างที่บอกไปข้างต้น

หรืออาจเป็นเพราะมนุษย์ต้องการความมั่นคงในชีวิต

แล้วจะเป็นไปได้มั้ย ..

ถ้าเราจะอยู่ร่วมกันโดยไม่ต้องคิดว่านี่ถิ่นข้า หรือถิ่นใคร

จะเป็นไปได้มั้ย ..

ถ้าเราจะอยู่ร่วมกันโดยไม่แบ่งชนชั้น เชื้อชาติ ศาสนา

จะเป็นไปได้มั้ย ..

ถ้าเราจะอยู่ร่วมกันโดยไม่มีใครเป็นเจ้าของ

จะเป็นไปได้มั้ย ..

ถ้าเราจะอยู่ด้วยกันโดย แบ่งปัน แผ่นดินร่วมกัน

แผ่นดิน ที่มนุษย์ไม่ได้สร้างขึ้น

แต่กลับกลายเป็นว่า มนุษย์ เข้ายึดครอง

และจับจองจากสัตว์โลกอื่น อื่น

แล้วอ้างว่าเป็นแผ่นดินของตัวเอง

เพราะไม่ว่าจะแก่งแย่งกันอย่างไร

สุดท้าย ทุกคนก็ต้องลงไปเป็นส่วนหนึ่งของแผ่นดิน

โดยที่ไม่รู้ว่า .. วันใดวันหนึ่ง

เศษซากที่เน่าเปื่อยของร่างกายเรา

จะกระเด็นกระดอนจากการเคลื่อนตัวของเปลือกโลก

ไปอยู่ ณ แห่งหนตำบลใด

ในเมื่อสุดท้าย

เราก็ต้องกลายเป็นส่วนหนึ่งของแผ่นดินกันทุกคน

แล้ว .. เราจะมาแก่งแย่งกันทำไม ?

eXTReMe Tracker

Comment

Comment:

Tweet


ยังไม่ได้ดูเรื่องนี้เลยครับ ...
ชอบครับผม คุณเลขา
#1 by สุดหล่อแมน (203.144.151.51 /200.150.100.173) At 2006-03-10 15:12,

PeAcH_a_Ja
View full profile