2006/Apr/04

30 มีนาคม 2549

3 ปีเต็ม .. ที่ฉันไม่ได้พบพ่อเลย

คิดถึงมาก .. จนไม่รู้จะมากยังไง

ทุกครั้งที่เอาภาพถ่ายเก่า เก่า มาเปิดดู

น้ำตาแห่งความคิดถึงหลั่งไหลท่วมท้น

ความคิดถึงเกาะกินจนพลังหดหาย

แม้ภาพความทรงจำดี ดี จะมากมาย

แต่สุดท้าย .. ก็ต้องยอมรับความจริง

ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้พ่อจะอยู่ ณ แห่งใด

ฉันรู้แต่ว่า .. ฉันคิดถึงพ่อตลอดเวลา

คิดถึงมาโดยตลอด ตั้งแต่เด็กจนโต

เวลาที่พ่อต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัด

ฉันมักจะแอบร้องไห้คิดถึงพ่ออยู่เงียบ เงียบ

ช่วงเวลาปิดเทอม เป็นช่วงเวลาที่ฉันรอคอย

ไม่ใช่เพียงเพราะไม่ต้องไปเรียนหนังสือ

แต่เป็นเพราะฉันจะได้ไปอยู่กับพ่อ

ไม่ใช่ว่าฉันไม่รักแม่หรอกนะ

แต่อาจเป็นเพราะแม่ไม่เคยทิ้งฉันไปไหน

ฉันอยากให้ครอบครัวเราอยู่กันพร้อมหน้า

แล้วในที่สุด .. วันนั้นก็มาถึง

วันที่พ่อได้ย้ายเข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ

แต่ .. คนที่ห่างเหินไปกลับกลายเป็นฉัน

ฉันทิ้งพ่อ ทิ้งแม่ ทิ้งน้อง ไปเริงร่ากับเพื่อน

ไปเที่ยวบ้าง ซ้อมดนตรีบ้าง ตามประสา

ตามสติปัญญาอันน้อยนิดที่มี

ที่ทำให้คิดว่า .. พ่อคงจะอยู่กับฉันไปอีกนาน

แล้วอยู่ อยู่ .. พ่อก็จากไปอย่างไม่มีวันกลับ

ชีวิตทั้งชีวิตเหมือนจะพังครืนลงมา

ณ วินาทีที่ได้รู้ว่าพ่อจากไป

แต่ด้วยสติที่ยังพอมี กับความรักที่พ่อมีให้

ทำให้ฉันคิดว่า.. ฉันไม่ควรทำให้พ่อต้องเสียใจ

ฉันไม่ควรทำตัวให้พ่อต้องเป็นห่วง

ฉันจะต้องมีความสุขกับชีวิตที่เหลือในทุกวัน

อย่างที่พ่อต้องการให้ฉันเป็น

ในเมื่อที่ผ่านมา .. พ่อยอมลำบากมากมาย

เพื่อให้ฉัน แม่ และน้อง ได้อยู่อย่างมีความสุข

ได้อยู่อย่างสบาย เท่าที่กำลังของพ่อจะทำได้

ฉันคงไม่ปล่อยให้ความหวังและความฝันของพ่อ

ต้องพังพินาศลงมาต่อหน้าต่อตา

แม้ว่า .. ฉันจะอยากหยุดชีวิตสิ้นลมหายใจ

เพื่อไปอยู่กับพ่อมากแค่ไหนก็ตาม

3 ปีผ่านไป .. ฉันยังคงสุขกับทุกวันของชีวิต

แม้ว่าจะมีทุกข์บ้าง .. ฉันก็ไม่ปล่อยให้ทุกข์นาน

เพราะคงไม่มีทุกข์ใด .. มากมายเท่าครั้งนั้น

เท่าวันที่ 30 มีนาคม 2546

วันที่ทำให้โลกของฉันกลายเป็นสีเทา

.

.

.

.

eXTReMe Tracker

Comment

Comment:

Tweet


ร่วมระลึกด้วยคนจ๊ะ
พีชทำให้เราคิดถึงพ่อจัง
วันนี้ต้องโทรไปหาซะแล้ว !!!
#10 by Backpacker At 2006-04-07 15:34,
เจี๊ยยกกกกก ใจร้อนรีบกด
ลืมบอกว่า จะรออ่านเรื่องที่เขียนให้นะคะ

ฉันจะรอจดหมายรักของคุณค่ะ :-)
#9 by PeAcH_a_Ja At 2006-04-07 12:10,
ขอบคุณมาก ๆ สำหรับทุก ๆ ข้อความที่ฝากไว้
ช่วงนี้ .. พีชก็ยังยิ้มกว้างอยู่เหมือนเดิมค่ะ
แม้ว่า .. จะมีคราบน้ำตาเจือปนมาบ้าง
บางที .. มันก็มีน้ำตาแห่งความสุขเคล้ามาด้วยนะ

ตอนนี้รู้สึกว่า .. คนข้าง ๆ ดีกับเราจัง
มันตื้นตันน่ะค่ะ .. เพราะเราดีกับเค้าได้ไม่ถึงครึ่งนึงเลย

:-P
#8 by PeAcH_a_Ja At 2006-04-07 12:10,
ดูสิ พ่อที่คอยอยู่ใกล้ๆพีชเสมอ
จะเสียใจแค่ไหน
..ที่วันนี้ไม่สามารถเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้ลูกสาวตัวเล็กๆของพ่อได้แล้ว

ยิ้มให้เยอะขึ้นอีก ยิ้มให้เยอะเป็นสองเท่า
..เพราะพีชต้องยิ้ม ต้องหัวเราะแทนในส่วนของพ่อ
เราเชื่อว่าพ่อของพีชต้องคิดอย่างนั้นแน่ๆ

ครั้งหนึ่งเมื่อตอนเราต้องเสียคุณยายที่เลี้ยงเรามาตั้งแต่ตัวเล็กๆไป
เรานอนไม่หลับเลยสักคืนหลังจากนั้น
เฝ้าแต่วนเวียนไปเปิดประตูห้องนอนของพ่อแม่
แอบดูว่าท่านทั้งสองยังหายใจหรือเปล่า
เรากลัวการจากลามากกว่าอะไรทั้งหมด

ถ้าใครออกไปนอกสายตาหรือแบบโทรหาแล้วไม่รับสายเราจะโกรธมาก
เพราะกลัวว่าเขาจะเป็นอะไรไปเหมือนที่ยายเป็น

จนวันหนึ่ง เรากับที่บ้านออกไปกินข้าวข้าวนอกด้วยกัน
เรามีวิธีการกินข้าวที่แปลกประหลาด ต้องตักน้ำแกงเยอะๆใส่ลงไปในข้าว ให้ข้าวแฉะๆก่อน
แล้วแม่ก็พูดขึ้นมาว่า "ลูกกินข้าวเหมือนยาย"
เราร้องไห้ แล้วบอกพ่อกับแม่ว่าให้เราตายก่อนนะ
แล้วพ่อกับแม่ค่อยตาย
...เราทนการจากลาอย่างนั้นไม่ได้

แม่ปลอบแล้วบอกเราว่า

"ยายไม่จากไปไหนเลยเห็นไหม
ยายยังคงอยู่ในชีวิตอยู่ในชีวิตลูก
อยู่ในวิธีพูด วิธีคิด วิธีกินข้าว ...
ยายยังอยู่กับลูกเสมอ"

แล้วฉันก็คิดได้ว่า สิ่งที่แม่พูดนั้นจริง

พีชอาจจะคิดว่าอยู่กับพ่อไม่พอ ยังทำดีไม่พอ
แต่สำหรับพ่อแล้ว... การได้เห็นลูกสาวตัวเล็กๆ
หัวเราะร่าเริงเมื่ออยู่ร่วมกับเพื่อนๆ
การได้เห็นเธอเติบโตเป็นหญิงสาวที่ใจดี รู้จักแบ่งปันให้คนอื่น
นั่นก็มากพอแล้วสำหรับคนที่เป็นพ่อสักคน

ไม่รู้ว่าตัวเองเขียนมากไปหรือเปล่า
แต่อย่างที่สัญญาไว้ก่อนปิดบล็อก
...ว่าจะตามอ่านบล็อกของทุกคนอย่างสม่ำเสมอ
และเขียนคอมเม้นต์ด้วยความยาว
...ประมาณการประกาศยึดบล็อก

เราอยากร้องไห้คิดถึงยาย
....ตอนอ่านบล็อกของพีช
และอยากเขียนเรื่องสั้นอีกสักเรื่องจัง

ไว้เราสามารถสร้างบล็อกใหม่ได้
...แล้วจะเอาเรื่องที่เขียนให้พีชไปใส่ไว้ในนั้นนะ

มีหนังบางเรื่องที่อยากให้ดู อย่าง
What dream may come ....อยากให้ดูจริงๆ
#7 by ฉันรักจดหมายรัก (202.5.87.140) At 2006-04-05 15:06,
วันเลือกตั้งที่ผ่านมา ได้กลับบ้านค่ะ
เจอพ่อ พ่อทำหน้าเฉยๆ
แต่แม่เล่าว่าพ่อดีใจมาก
ชะเง้อคอยลูกมาตั้งแต่เช้า

ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกอย่างไรดี
แม้จะอยากให้พ่อแสดงออกความรักให้ฉันได้เห้นชัดๆบ้าง
ด้วยเข้าใจว่าพ่อทำไมเป็น และไม่อยากฝึกทำ
แต่ฉันก็รู้เสมอว่าพ่อรัก และพ่อก็รู้เสมอว่าลูกก็รักพ่อ

ขอบคุณนะคะที่ทำให้ฉันคิดถึงพ่อขึ้นมา
หวังว่าพ่อคงรับรู้ได้
แม้ว่างานบนโต๊ะจะยุ่งแค่ไหนก็ตาม
#6 by ตินกานต์ At 2006-04-05 14:58,
ความทรงจำที่ดี เป็นแรงผลักดันให้คนเราทำดีนะครับ


ทำให้ดีที่สุด ให้เค้าภูมิใจ
#5 by IPman At 2006-04-05 14:18,
คิดถึงพ่อมากค่ะ .. คิดถึงทุกวัน
สามารถยอมรับได้อย่างไม่อายเลยว่า ..
ร้องไห้จนหลับเกือบจะทุกคืนด้วยความคิดถึง

ถ้าปาฏิหารย์มีจริงก็คงจะดีสินะคะ ..
เผื่อว่า .. พ่อจะกลับมาหาพีชได้อีกครั้ง
#4 by PeAcH_a_Ja At 2006-04-05 13:25,
คนที่อยู่ ก็ยังคงต้องสู้ต่อไปนะครับ
มาร่วมรำลึกถึงความดีด้วยคนครับ...
#3 by โก๋สิจ๊ะ At 2006-04-04 22:11,
คุณพ่อคงเฝ้าดูการเติบโตของพีชอยู่ที่ใดที่หนึ่งหล่ะครับ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ในการดำเนินชีวิตนะครับ ...

อย่างน้อยเราก็คงไม่เจอ ทุกข์ใด ใหญ่เท่านั้นอีกแล้ว ...
อ่านแล้วเศร้าจังค่ะ
คิดถึงพ่อขึ้นมาจับใจ
วันหยุดจะกลับไปเจอพ่อ
#1 by namwarn At 2006-04-04 16:37,

PeAcH_a_Ja
View full profile